Vrede in de wereld begint in je Zelf

Het einde van 2022 nadert. In het afgelopen jaar vol tegenstrijdigheden, ontevredenheid, onrust en onvrede in de wereld, was er van heel dichtbij verdriet. Terwijl de rust in de wereld zoek was en mensen in de war waren, lag een man op zijn bed die wist dat hier zijn taak erop zat. Hij zag de wereld al enige jaren vanuit een ander perspectief, vanuit het universum en zag, toen zijn einde naderde, alleen nog zijn prachtige bloemenbrug. Met niet al te veel woorden maakte hij ons duidelijk dat het niet meer aan hem was om te filosoferen over het goede en het kwaad, maar dat de taak voor hem nu elders lag. Hij had zich veel eigen gemaakt in de dertig jaar voor zijn overgaan. Sterven deed hij niet. Daar geloofde hij niet in, hij ging over naar een andere dimensie. Hij verliet de aarde met een redelijk leeg rugzakje, geen wroeging, geen spijt. Wel met veel verdriet om zijn geliefden los te moeten laten. Toch sloot hij vredig zijn ogen omdat hij zijn leven geleefd had zoals hij dat wilde leven, waarbij hij vooral in de afgelopen jaren zijn steentje aan een betere wereld trachtte bij te dragen. Hij ging in de Maharishi leer, deed transcendente meditatie, nam cursussen, bezocht lezingen, vond interessante boeken over zaken die ver van het rationeel denken staan. Spirituele leiders maakten van hem een man van de wereld, een man van vrede en licht. Hij had de laatste jaren niet veel meer nodig dat zijn vrouw, kinderen en een paar dierbare vrienden. In zijn tuin vond hij rust en gooide de tv de deur uit omdat hij er alleen maar verdrietig van werd. De beelden die hij zag waren niet zijn beelden. Sommigen vonden dat hij vervreemde van de wereld, anderen zagen dat hij zich verrijkte. Zo zag ik hem ook. Een wijze en lieve vader, die zich niet liet meeslepen door de media, die de indoctrinerende woorden van het gezag negeerde, het deed hem niets. Bereikten niet zijn ziel, dat al vele jaren vrij was van alles wat je aards mag noemen. Hij vulde zijn leven met nog meer leesboeken om de universele wetten en krachten nog beter te kunnen begrijpen. Hij mediteerde en wist zijn bron te vinden. Zijn ziel stond open en graag deelde hij zijn ervaringen met anderen. In de afgelopen twee jaar dacht hij veel na over de situatie in de wereld, zocht veel uit en ondervond dat er achter de coulissen van het wereldse decor meer gebeurt dan menigeen denkt. Hij zag mensen ontwaken, ze kwamen allemaal met vragen. Hij bleef in het licht geloven en trok mensen vanuit het duister mee omhoog. Hij wist dat je alleen vanuit je innerlijke zelf in contact kunt komen met die immense bron van energie, de goddelijkheid in ieder mens. Ik genoot van de gesprekken over hoe we vrede en vrijheid op aarde zouden kunnen realiseren. Er is zeer zeker een weg, niet geplaveid, maar glibberig en met dikke keien bezaaid. Toch is de eerste stap naar vrede, de weg naar binnen. Pa zette, op kleine schaal, de transitie in gang, maar met grote impact. Voor ons, voor de dierbaren die hem begrepen. Op 15 juli sloten we een episode uit ons gezamenlijk levensboek af, beiden in de volle overtuiging het vervolg in het licht te gaan schrijven. Het zaadje is geplant. Met ferme stap betreed ik het nieuwe jaar, wetende dat er nog heel wat taken liggen. In zijn voetsporen verdiep ik me verder in het universele, die spirituele pit zat er al. Via mijn verhalen hoop ik mensen te kunnen aanspreken, naar een hoger level te kunnen bewegen waar harmonie en genegenheid heerst, waar het licht is en waar iedereen mag schitteren en stralen. Door dit krachtig uit te spreken voel ik me gesterkt, ben ik aan zet. Steeds beter heer en meester over mijn leven, om te bouwen aan een nieuwe wereld, met welvaart voor iedereen, een wereld waarin geen gemis is aan de eerste levensbehoeften, zoals energie, water en voedsel. Waar huizen warm gestookt kunnen worden zonder angst voor fikse rekeningen, voor schoon water uit de kraan en voedsel dat rijk is aan vitaminen en mineralen. Vrede in de wereld begint met die eerste stap… Vrede in je Zelf.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.